कविता : पुस जाडो र आशा

घनश्याम रेग्मी

टाढा गए घाम चिसो बढेछ
अचम्मको याम यही रहेछ
त्यो उष्ण तातो अघिको हरायो
कामेर बस्ने अहिले गरायो । १

बाक्ला लुगा किन्न छ बच्नलाई
खोलौँ कि ता बाकस झिक्नलाई
कि बाल आगो दन दन्न पार
तातो दिने वस्तु तयार पार । २

बिहानमा पट्पट शीत खस्छ
ढुडी बसी सूर्य समेत छेक्छ
पाउन्न तात्नै दिन ढल्न थाल्छ
र साँझ चाँडै अझ पर्न थाल्छ । ३

लामा भए रात छ कष्ट धेर
घटेर आयो दिनको उमेर
आगो धुनी हर्हर पार भाइ
बाँचौँ बचाऔं अलि ताप पाई । ४

पानी चिसो झन् नदको नलीको
जमेर बस्ने मनकी छलीको
बेला थियो बालक काल खेल्थ्यौ
खेलेर जाडो सब बिर्सिदिन्थ्यौ । ५

छ आस भित्री मनमा उषाको
जानेछ कालो तम यो निशाको
फिर्नेछ हाम्रो दिन रम्य भोलि
वसन्त राम्रो रङ राग घोली । ६

छन्द :- उपजाति